خواجه در حلقه ی رندان نشود محرم راز

یا که بیهوده  مران نام   محبت به زبان

                                   یا چو پروانه بسوز از غم و با درد بساز

آن قدر حلقه زنم بر در میخانه ی عشق

                                   که  کند  صاحب  میخانه برویم  در، باز

هرکه شد معتکلف اندر حرم کعبه ی دل

                                  حاش للّه که   بود   معتکف   کوی مجاز

مگذارید    قدم    بیهده در وادی عشق

                                  کاندرین مرحله بسیار نشیب است و فراز